Polski system edukacji wydaje się mieć równie dużo zwolenników i oponentów. Zarzuca się mu przestarzałe podejście i brak zindywidualizowanego podejścia do ucznia, a z drugiej strony podkreśla sukcesy, choćby takie, jak tegoroczne bardzo dobre wyniki egzaminów maturalnych. Jaki rzeczywiście jest polski system edukacji i na jakich strukturach się opiera?
System edukacji w Polsce – krótka historia
Najstarsze polskie uniwersytety mają już grubo ponad 600 lat, jednak początku współczesnego systemu polskiego szkolnictwa należy doszukiwać się w czasach zaborów. Wprowadzony w XIX wieku pruski model szkolnictwa powszechnie uznawany był wtedy za sukces – skutecznie walczył z problemem analfabetyzmu i coraz większa liczba dzieci regularnie uczęszczała na zajęcia.
Kiedy jednak zdamy sobie sprawę z tego, że system edukacji w Polsce wciąż w dużej mierze funkcjonuje według założeń sprzed 200 lat, sprawa przestaje wyglądać tak dobrze. Jakie zmiany w szkolnictwie wprowadził system pruski? Jego głównym celem było wychowanie posłusznych obywateli potrafiących trzymać się zaleceń i prostych instrukcji. Wprowadzono w szkołach znane z pracy w fabrykach dzwonki sygnalizujące czas na przerwę.
Również wtedy określono sztywny i odgórnie narzucony program nauczania, którego musiała kurczowo trzymać się każda placówka. To systemowi pruskiemu zawdzięczamy też letnie wakacje – jako że w tym okresie dzieci musiały pomagać rodzinie w zbiorach, zrezygnowano z prowadzenia zajęć na czas niecałych trzech miesięcy. Od momentu wprowadzenia modelu pruskiego niewiele zmienił się też wygląd klas: zarówno dzisiaj, jak i dwieście lat temu były to sale z tablicą, podium dla nauczyciela i szeregiem ławek, w których uczniowie siedzą jeden za drugim. Więcej informacji na temat polskiej edukacji znajdziesz na stronie Stawiam na edukację.
Struktura systemu kształcenia w Polsce
Jednostkami państwowymi odpowiedzialnymi za sprawowanie pieczy nad edukacją obywateli są Ministerstwo Edukacji Zawodowej oraz Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Po nowelizacji z 2017 roku obowiązujący od 1999 roku trzystopniowy system edukacji (6 lat szkoły podstawowej, 3 lata gimnazjum i 3/4 lata szkoły średniej) został przekształcony w system dwustopniowy (8 lat szkoły podstawowej 4/5 lat szkoły średniej).
Współczesna struktura systemu kształcenia w Polsce zakłada cztery etapy edukacji w życiu człowieka: wychowanie przedszkolne w wieku 3-6 lat, szkoła podstawowa w wieku 7-15 lat, szkoła średnia w wieku 16-19/20 lat i ewentualne studia wyższe, trwające zwykle 3 lub 5 lat. Wychowanie przedszkolne najczęściej realizowane jest w przedszkolach lub szkołach podstawowych z oddziałem przedszkolnym. Nauka w szkole podstawowej dzieli się natomiast na dwa etapy: edukację wczesnoszkolną w klasach 1-3 oraz nauczanie z podziałem na przedmioty w klasach 4-8. Przed najbardziej zróżnicowanym wyborem stajemy decydując się na naukę w szkole średniej.
Najpopularniejsze wciąż są czteroletnie licea ogólnokształcące, w których obowiązują klasy o konkretnych profilach mające przygotować do danego kierunku studiów wyższych. W zależności od tego, jakie ma się perspektywy zawodowe można zdecydować się również na pięcioletnie technikum bądź na szkołę branżową (trzyletnia szkoła 1 stopnia i dwuletnia szkoła branżowa 2 stopnia. Jeśli po ukończeniu szkoły średniej zdecydujemy się na studia wyższe najczęstszym wyborem są trzyletnie studia licencjackie, po których dodatkowo można podjąć dwuletnie studia magisterskie lub jednolite studia pięcioletnie.
Artykuł sponsorowany.
Komentarze wyłączone